Ustrój Sparty i Aten

W Sparcie istniały 3 grupy społeczne. Pierwsza to spartianie, którzy po ukończeniu 30. roku życia mogli uczestniczyć aktywnie w życiu politycznym polis i ożenić się. Ich obowiązkiem była służba w armii od 7. roku życia. Drugą grupą społeczną byli periojkowie, wolni ludzie, pozbawieni jednak praktycznego wpływu na sprawy polis. Zajmowali się przede wszystkim drobnym rzemiosłem i handlem. Służyli w armii jako lekkozbrojni. Ostatnią grupą byli heloci, chłopi przywiązani do ziemi, oddający 50% zbiorów państwu. Na czele polis stało dwóch królów, mających dowództwo nad armią. Najważniejsze decyzje podejmowała Rada Starszych, geruzja. Decyzje te były przyjmowane bądź odrzucane na organizowanym co roku Zgromadzeniu Ludowym. W Atenach kształtowała się demokracja, swoje apogeum uzyskując za panowania Peryklesa. Główne decyzje podejmowało Zgromadzenie Ludowe, zwane Eklezją. Uczestniczyć w nim musiało przynajmniej 6000 obywateli Aten. Posiadało władzę wykonawczą, ustawodawczą i sądowniczą. Eklezja posiadała organy doradcze - sąd przysięgłych i Radę Pięciuset. To właśnie Rada Pięciuset nadzorowała pracę urzędników, wybieranych raz na rok i wykonujących polecenia Eklezji. Jednym z najważniejszych urzędów był urząd stratega, któremu podlegała armia. Prawa polityczne miał mężczyzna w wieku 18-60 lat będący obywatelem Aten, choć społeczeństwo dzieliło się na kilka klas majątkowych, od czego uzależniony były urzędy, na jakie mogli kandydować.